Zobacz także nas na:

Modlitwa wspólna

Siostry spotykają się na modlitwach wspólnych. Modlitwa wspólna, kanoniczna, odmawiana jest z polecenia Kościoła. To szczególny rodzaj rozmowy z Bogiem, poprzez który realizowane są słowa samego Chrystusa: „Gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” Mt 18, 20. Siostry odmawiają psalmy podzielone na części, które mają swoją nazwę jak: Jutrznia, Godzina czytań, Modlitwa południowa, Nieszpory, Kompleta. Jest to modlitwa całego Kościoła.

Wspólne odmawianie brewiarza – psalmów ma na celu uwielbienie Boga, lecz także połączone jest z troską o zbawienie świata.

Ta nasza modlitwa ma coś ze spotkania Abrahama z Bogiem na temat Sodomy i Gomory. Abraham wstawiał się za Sodomą, aby nie została zniszczona, my wstawiamy się za wszystkimi ludźmi, aby ich ratować. Jest to z jednej strony prośba, ale ponieważ żyjemy w świecie, jest to również wezwanie do troski o naszą sprawiedliwość. Jeżeli znajdzie się wśród nas dziesięciu sprawiedliwych nasze miasta zostaną ocalone.

Wszystkie wydarzenia w których uczestniczymy, o których słyszymy z radia, telewizji czy z prasy stają się przedmiotem modlitewnej troski Sióstr. Mamy zatem świadomość, iż stajemy się w ten sposób pośrednikami między Bogiem a ludźmi. To jest apostolstwo sióstr przez modlitwę.

Modlitwa indywidualna

Modlitwa to indywidualne spotkanie siostry z samym Bogiem, na płaszczyźnie osobistych relacji. Każda siostra modli się inaczej. Istotna jest świadomość, że modlitwa siostry jest sercem jej życia religijnego. Kiedy to serce przestaje bić, życie religijne umiera – stąd wniosek, że trzeba troszczyć się o modlitwę, wkładając wiele wysiłków i starań.

Modlitwa siostry jest aktem miłości, bo to spotkanie z Osobą, która nas kocha. Dlatego zawsze trzeba zachować świadomość, że Bóg jest. Nie widzę Go, ale wiem że On mnie słucha. Ojciec, który mnie kocha, wszystko widzi i najlepiej rozumie, nie wymaga wielu słów.

Istotne jest także zachowanie świadomości z jakim usposobieniem przychodzę na spotkanie z Bogiem – raz jestem zmęczona, kiedy indziej splamiona grzechem, innym razem pełna szczęścia i radości. Raz gotowa podejmować wielkie dzieła, to znowu załamana i zniechęcona. Bóg mnie zna, przyjmuje wszystkie moje smutki, radości i niepowodzenia. Nie muszę przed Nim udawać, bo On mnie kocha i zależy Mu na mnie. Z takim nastawieniem serca jestem zawsze blisko kochającego Boga, z którym rozmawiam i przebywam, a nie tylko załatwiam sprawy.

I jeszcze świadomość celu spotkania – po co ja do Boga przychodzę? Przychodzę do Kogoś, aby się z Nim spotkać. Przychodzę odpocząć przy Ojcu, posłuchać Go, powiedzieć, że jestem. Ważne jest zatem sprecyzowanie celu przyjścia do kaplicy i przeznaczenie czasu, który chcę spędzić u stóp Ojca. Na takie indywidualne spotkania siostry przeznaczają czas wolny od obowiązków, ciche wieczorne chwile albo ciszę poranka przed spotkaniem z Panem w Eucharystii.

Modlitwa indywidualna siostry wymaga zatem uświadomienia sobie obecności Boga, Jego wielkość i miłości, oraz celu spotkania.